dr Maciej Zdanowicz

e-mail: maciej.zdanowicz@ujk.edu.pl
prywatna strona artysty: www.maciejzdanowicz.myportfolio.com

dr Maciej Zdanowicz (ur. 1982) – artysta intermedialny, teoretyk sztuki, kurator oraz adiunkt w Instytucie Sztuk Wizualnych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. W działalności badawczo-artystycznej i dydaktycznej koncentruje się na zagadnieniach sztuki współczesnej, intermedialności, percepcji, pamięci kulturowej oraz relacjach między obrazem, dźwiękiem, przestrzenią i doświadczeniem społecznym. Jego praktyka rozwija się na styku sztuki, arteterapii, działań społeczno-kulturowych oraz badań artystycznych. Tworzy instalacje, projekty site-specific, filmy i środowiska dźwiękowe, analizując mechanizmy pamięci, traumy i przemian społecznych we współczesnej Europie Środkowo-Wschodniej. Szczególne miejsce w jego działalności zajmuje problematyka Ukrainy oraz rola sztuki jako narzędzia współobecności, troski, oporu i budowania wspólnoty w warunkach kryzysu i wojny. W swoich realizacjach łączy elementy warsztatu etnograficznego i autoetnograficznego z doświadczeniem afektywnym, poetyką materii oraz działaniami z zakresu sztuki dźwięku.

Prowadzi wykłady i seminaria poświęcone sztuce XX i XXI wieku, teoriom intermedialności, badaniom artystycznym, design studies, arteterapii oraz relacjom sztuki, designu i przestrzeni społecznej. Rozwija międzynarodowe projekty badawczo-artystyczne integrujące środowiska akademickie, artystyczne i społeczne Europy. Jest autorem licznych wystaw indywidualnych, projektów kuratorskich, tekstów krytycznych oraz publikacji naukowych poświęconych sztuce nowoczesnej i współczesnej. Współpracuje z instytucjami kultury, szkolnictwa wyższego i organizacjami międzynarodowymi w Polsce i Europie, m.in. jako ekspert programów związanych z edukacją, kulturą i współpracą międzynarodową. Jest członkiem AICA, ATINER oraz kolegium redakcyjnego czasopisma „Visual Studies” przy St. Cyril and St. Methodius University of Veliko Tarnovo.

Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Artura Grottgera w Supraślu oraz Wydziału Grafiki i Malarstwa Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w pracowniach prof. Bogusława Balickiego i prof. Romany Hałat. W 2015 roku uzyskał stopień doktora sztuk pięknych na Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach.

Kierunki działalności badawczo-artystycznej:

1. Intermedialne praktyki pamięci, afektu i doświadczenia granicznego
   Badania i działania artystyczne poświęcone relacjom między pamięcią indywidualną i zbiorową, doświadczeniem wojny, kryzysu i przemian społecznych oraz mechanizmami afektywnymi i percepcyjnymi. Obszar ten rozwijany jest w odniesieniu do teorii psychoanalitycznych, teorii afektu oraz współczesnych dyskursów posthumanistycznych i postkolonialnych, ze szczególnym uwzględnieniem Europy Środkowo-Wschodniej i współczesnej Ukrainy.
2. Intermedialność, percepcja i psychoanalityczne konteksty obrazu oraz dźwięku
   Działalność badawczo-artystyczna skoncentrowana na relacjach między obrazem, dźwiękiem, przestrzenią i cielesnością percepcji. Szczególne miejsce zajmuje analiza mechanizmów widzenia, afektu, przeciążenia sensorycznego oraz doświadczenia immersyjnego w kontekście sztuki współczesnej, sound artu i środowisk intermedialnych. Projekty rozwijane są w odniesieniu do psychoanalizy, teorii spojrzenia, studiów nad percepcją oraz badań nad doświadczeniem zmysłowym.
3. Artistic Research, arteterapia i relacyjne praktyki sztuki
   Rozwijanie autorskich metod badań artystycznych integrujących intermedia, działania partycypacyjne, performatywność oraz arteterapię. Kierunek obejmuje praktyki wykorzystujące sztukę jako narzędzie pracy z doświadczeniem kryzysu, napięcia, traumy i społecznej fragmentaryzacji, z uwzględnieniem psychofizjologii percepcji, teorii afektu i współczesnych koncepcji podmiotowości.
4. Krytyczne studia nad designem, przestrzenią społeczną i dziedzictwem nowoczesności
   Badania nad relacjami między sztuką, designem, architekturą i przestrzenią społeczną w kontekście procesów modernizacji, biopolityki oraz przemian kulturowych Europy Środkowo-Wschodniej. Obszar obejmuje refleksję nad utopijnymi i dystopijnymi wymiarami nowoczesności, społecznym wymiarem projektowania oraz mechanizmami organizacji przestrzeni i percepcji.