☞ZAPROSZENIE > wernisaż wystawy MIGRACJE TRANSGRAFICZNE I GRAFIKA GÓR
8 czerwca 2026 Sławomir Skulski
Katarzyna Wojtyga, prezeska
Międzynarodowego Centrum Sztuk Graficznych w Krakowie,
oraz Teresa Ślusarek, kuratorka wystawy,
Wydział Sztuki UJK w Kielcach / Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach
mają zaszczyt zaprosić na wernisaż wystawy
MIGRACJE TRANSGRAFICZNE I GRAFIKA GÓR
który odbędzie się 8 czerwca, w poniedziałek, o godz. 18.00
w Międzynarodowym Centrum Sztuk Graficznych w Krakowie,
Rynek Główny 29
W wystawie udział biorą: Grzegorz Banaszkiewicz (PL), Maria Pina Bentivenga(IT), Snezhina Biserova (BG), Agnieszka Lech-Bińczycka (PL), Fabio Massimo Caruso (IT), Aleksandra Czudek (PL), Tomasz Chudzik (PL), Wojciech Domagalski (PL), Andrzej Dudek-Dürer (PL), Jakub Matys (PL), Marcin Jachym (PL), Mária Németh Deák (HU), Judith Elisabeth de Haan (NO), Magdalena Jagodzka (PL), Uschi Krempel (DE), Karol Kołodziejczyk (PL), Kamila Kościańska (PL), Joanna Kurkiewicz (PL), Paweł Opaliński (PL), Arkadiusz Sędek (PL), Małgorzata Stanielewicz (PL), Marcin Surzycki (PL), Krystyna Szwajkowska (PL), Teresa Anna Ślusarek (PL), Krzysztof Tomalski (PL), Ewa Walawska (PL), Katarzyna Winczek (PL), Katarzyna Ziołowicz (PL)
„Przez góry, których nie ma” to zapis procesu uczenia maszynowego, w którym model sztucznej inteligencji stopniowo uczy się rozpoznawać strukturę górskiego krajobrazu.
Punktem wyjścia był zbiór setek fotografii gór, na podstawie których model analizował układ grzbietów, masywów, planów, światła, cienia i przestrzeni.
Kolejne generowane obrazy są śladem tego procesu- próbą zbudowania krajobrazu na podstawie rozpoznanych zależności, a nie odtworzeniem konkretnego miejsca.
Nie wykorzystuję sztucznej inteligencji jako narzędzia do tworzenia kolejnych plastikowych fotorealistycznych obrazów.
Interesuje mnie moment, w którym model nie kopiuje świata, lecz próbuje zrekonstruować jego wizualną logikę.
Poszukuję obrazów nowych: takich, które zachowują ideę gór, ale nie przedstawiają realnego krajobrazu.
Założeniem było potraktowanie procesu uczenia jako artystycznego medium.
Powstające obrazy są krajobrazami potencjalnymi- zawieszonymi pomiędzy analizą danych a wyobrażeniem.
Przypominają góry, ponieważ wynikają z ich struktury, rytmu i przestrzenności, ale pozostają miejscami niemożliwymi do odnalezienia na znanych nam mapach: obrazami z pogranicza snu, pamięci i innych światów.
Fragment opisu pracy dr. Jakuba Matysa / Wydział Sztuki UJK w Kielcach, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach
