Człowiek, jeśli chce być “wykształcony”, musi,
chociaż raz w życiu zatracić się w czymś całościowym
i autentycznym, wolnym i szlachetnym. /… / Takiego
wzoru nie „wybiera się”. Jest się przezeń owładniętym,
gdy nas wzywa do siebie i pociąga, niedostrzegalnie
przygarniając do swej piersi[*].
(Max Scheler)
Studenci pracowni malarstwa, którą mam przyjemność prowadzić w Instytucie Sztuk Wizualnych Wydziału Sztuki Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, podejmują próbę realizacji idei kształcenia rozumianego nie tylko jako zdobywanie wiedzy i doskonalenie warsztatu, lecz przede wszystkim jako proces kształtowania samodzielnego myślenia, rozwijania wrażliwości i poszukiwania własnej drogi twórczej. Istotnym elementem tego procesu jest stworzenie przestrzeni otwartej na swobodną wymianę poglądów, różnorodność doświadczeń oraz konfrontację odmiennych sposobów rozumienia świata, przy jednoczesnym poszanowaniu wartości humanistycznych.
W tym kontekście pracownia malarska staje się czymś więcej, niż miejscem realizacji artystycznych zamierzeń. Jest przestrzenią spotkania, dialogu i intelektualnego niepokoju, w której doświadczenie indywidualne zyskuje szansę na konfrontację z doświadczeniem drugiego człowieka. To tutaj rodzą się pytania, które nie zawsze prowadzą do jednoznacznych odpowiedzi, a podejmowane próby wizualnego opisu rzeczywistości niejednokrotnie ujawniają kolejne obszary niewiedzy. Malarstwo, ze swoją materialnością, złożonością i nieprzewidywalnością, stawia opór łatwym rozstrzygnięciom. Wymaga cierpliwości, uważności i gotowości do podejmowania ryzyka. Uczy również akceptacji błędu, który nie musi oznaczać porażki, lecz może stać się początkiem nowego rozpoznania.
Szczególną wartością pracowni jest różnorodność tworzących ją osób. Spotykają się w niej ludzie o odmiennych temperamentach, doświadczeniach, zainteresowaniach i biografiach, reprezentujący różne środowiska oraz grupy wiekowe. Każdy wnosi własny zasób obserwacji, emocji i przekonań, a także indywidualny sposób postrzegania i interpretowania rzeczywistości. Ta wielość nie stanowi przeszkody w budowaniu wspólnoty, lecz jest jej zasadniczym potencjałem. Wzajemna obecność pozwala dostrzec to, co w indywidualnym doświadczeniu pozostaje nieuchwytne, a spotkanie z odmiennością może stać się impulsem do rewizji utrwalonych przekonań i przekraczania własnych ograniczeń.
Dlatego wystawę tę można postrzegać jako spotkanie różnorodnych strumieni świadomości. To przejście od rejestrowania bodźców do ich przeżywania, od gromadzenia informacji do budowania znaczeń, od powierzchownego rozpoznania do uważnego spotkania z drugim człowiekiem i samym sobą. Malarstwo, zakorzenione w konkretnej materii, a jednocześnie otwarte na wielość interpretacji, pozwala odzyskać wymiar doświadczenia, którego nie sposób sprowadzić do informacji. Wymaga obecności, cierpliwości i gotowości na to, że kontakt z obrazem może zmienić sposób postrzegania świata.
Być może właśnie w tym tkwi najważniejszy sens kształcenia artystycznego: nie w przekazywaniu zamkniętego zbioru umiejętności, lecz w budzeniu potrzeby samodzielnego poznawania, wrażliwości na drugiego człowieka i odwagi pozostawania w procesie poszukiwania. Pracownia staje się wówczas miejscem, w którym sztuka nie tylko powstaje, ale również kształtuje świadomość. A wystawa staje się przestrzenią, w której indywidualne drogi spotykają się, by na chwilę stworzyć wspólny obszar doświadczenia.
Osoby uczestniczące / artyści
Magisterium:
- Natalia Bafia
- Konrad Białacki
- Michał Jamioł
- Natalia Kwiecień
- Elżbieta Nowak
- Barbara Podgórska
- Bronisława Ryś
Licencjat:
- Kinga Januszaniec
Wernisaż: 17.11.2026, godz. 17:00
Dom Środowisk Twórczych, Plac Tomasza Zielińskiego w Kielcach, ul. Zamkowa 5
Kurator: prof. dr hab. Urszula Ślusarczyk
Koordynacja: mgr Konrad Białacki, mgr Barbara Podgórska
Czas trwania: 17.11.2026 -.06.12.2026
[*] http: //gu.us.edu.pl/node/194851


